Uit dit onderzoek blijkt dat AEP sterk afhankelijk is van de pH van de mest. De gemeten emissie door TNO (pluimmetingen) varieert sterk tussen de verschillende bedrijven. Er zijn verschillende factoren aan te wijzen die dit kunnen verklaren, zoals het verschil in stallen en management van mest en stalvloer op het bedrijf. We konden geen verband vinden tussen de op AEP, TAN of melkureum gebaseerde emissieschattingen inclusief de mesttemperatuur en pH van de mest voor de stalperiode waarvoor de pluimmetingen representatief werden geacht. Dit wijst op de complexiteit van het meten en voorspellen van ammoniakemissie, de uiteindelijke emissie is van veel factoren afhankelijk. Het blijkt wel dat pH en temperatuur grote invloed hebben op het daadwerkelijk vervluchtigen van ammoniak uit mest. De verschillende voerparameters kunnen de variatie in mestparameters, zoals TAN, AEP en pH niet verklaren. Om dit te kunnen controleren en analyseren lijken meer metingen nodig met een eenzijdiger pakket aan voermaatregelen per bedrijf. Ook de gemeten ammoniak pluimemissie kan niet door voerparameters verklaard worden. Emissiemetingen bij een simulatie van de aanwending van mest op grasland laten zien dat mest met een hogere AEP, bij aanwending een hogere emissie heeft. Dit is echter gebaseerd op mest van slechts twee bedrijven; er zijn meer metingen nodig om dit te kunnen bevestigen.